سلامتی

استراحت مطلق برای کمردرد ضرر دارد! | بیماری

: مجموعه: بیماریا و راه درمان

کمردرد در کودکان خیلی با اهمیته.

 

کمردرد عضوی از خونواده شایع ترین بیماریای جهان مانند سرماخوردگی، فراموشی یا افسردگی هستش.
طبق یه آمار رسمی، گسترش سالیانه این مریضی در کشور ۷۰درصد برآورد شده و گفته شده که حدود ۸۰درصد ایرانیا دست کم واسه یه بار در طول زندگی خود کمردرد رو تجربه می کنن. میشه نتیجه گرفت این مریضی درصد مهمی رو در میان ۲۰۰ میلیون بار مراجعه هرساله ایرانیان به دکتر تشکیل میده.
کمردرد دلیلای مختلفی داره. این در حالیه که در شروع امر واسه ۸۵ درصد کمردردها دلیل روشنی پیدا نمی شه. پس باید چیکار کرد؟
 

واسه درد کمرم باید چیکار کنم؟
این سوال نشون دهنده نوع نگاه مردم به این بیماریه. اونا فکر می کنن کمردرد، کمردرده و فرقی بین شکلای جور واجور کمردرد موجود نیس. به شکلای جور واجور کمردردها به یه اندازه اهمیت میدن یا برعکس، به شکلای جور واجور اونا به یه اندازه اهمیت نمی دن.
در مریضی که کمردرد داره، دکتر و مریض باید به موارد بسیاری توجه کنن وگرنه نمیشه به یه تشخیص درست و علمی از وضعیت کمردرد مریض رسید.

 

باید مراقب علایم خطر یا «پرچم قرمز» باشیم. اینکه علامتای عصبی (مثل گزگز شدن یا کاهش حس پاها یا کاهش قوت عضلات) هست یا نه مهمه. اینکه مریض از نظر بقیه علایم همراه مانند کاهش وزن، تب یا تعریق بررسی شه، مهمه. باید دید ضربه شدیدی (مانند سقوط از ارتفاع یا تصادفای رانندگی) به کمر مریض وارد شده یا نه؟ هم اینکه باید به سن مریض هم توجه کنیم. هم بیماران بالای ۵۰ سال و هم بیماران زیر ۱۵ سال در خطر بیشتری هستن. کمردرد به خصوص در کودکان خیلی با اهمیته و نباید اونو به حساب بازیای بچه یا زمین خوردن اون گذاشت.

 

کمردرد یکی از شایعترین بیماریهای دنیاس.

 

حال اگه مریضی دچار کمردرد شده باشه و هیچ کدوم از علامتای خطر گفته شده در بالا رو نداشته باشه، باید چیکار کنه؟

تشخیص اینکه مریض این علامتای خطر رو داره یا نه، بردوش پزشکه. بیماران باید از خودداوری در این مورد دوری کنن. اما اگه دکتر مریض رو معاینه کنه و مشخص شه هیچ کدوم از این علامتای خطر رو نداره، حتی نیاز به یه عکس ساده هم نداریم و مریض اقدامای درمانی محافظتی رو در پیش میگیره و احتیاجی به اقدامای گرون تشخیصی نیس.

 

بدیش اینه این روزا تا کسی گرفتار به کمردرد می شه بدون این دست اون دست کردن واسه اون ام آرآی درخواست می کنن. این کار درستی نیس. خوبه که بیماران هم در این مورد همکاری کنن و پزشکان رو واسه انجام اقدامای پاراکلینیکی تحت فشار نگذارند.

 

منظور از درمانای محافظتی، به کار گیری پمادهایی مثل پماد فلفل، مسکنای موضعی و خوراکی یا داروهای شل کننده عضلانیه. هم اینکه مریض باید با اقدامات فیزیکی و ورزش از محل درد مراقبت کنه؛ مراقبتایی مثل گرم نگه داشتن منطقه، دوری از وارد کردن فشار اضافی یا به کار گیری کمپرس گرم. هم اینکه ورزشای خاصی مانند به کار گیری حموم آب گرم، جکوزی یا راه رفتن در استخر خیلی خوبه.
 

لازمه استراحت مطلق داشته باشم؟
اصلا. درگذشته همچین چیزی پیشنهاد می شد اما امروزه از نظر علمی خلاف اون ثابت شده. یعنی استراحت مطلق حتی واسه بیماران ضرر هم داره. بیماران باید فقط به مدت ۲۴ ساعت در منزل به صورت کوتاه (و نه مطلق) استراحت کنن. در طول این ۲۴ ساعت مریض باید فعالیت روزانه خود رو بکنه.
 

میتونم سر کار بروم؟
بله، نه فقط اجازه داره بلکه واسه اون واجبه. چون در شرایط دچار شدن به کمردرد هرچه مریض دیرتر به سرکار بره و مدت بیشتری رو در منزل استراحت کنه، احتمال هیچوقت برنگشتن به سر کار و خونه نشین شدن ایشون افزایش پیدا می کنه. پس برخلاف گذشته، بیماران رو سر کار می فرستیم اما نامه ای به اونا می دیم که در محل کار رعایت حال شون رو بکنن.
 

رانندگی در شرایط کمردرد، ایرادی داره؟
بله، رانندگی یکی از مواردیه که مریض گرفتار در ایام مراقبت و درمان محافظتی باید از اون دوری کنه. چون ریزضربهایی که با فرکانس بالا و شدت کم در رانندگی به کمر وارد میاد باعث ادامه و حتی شدید شدن درد کمر می شه.
 

هنگام دچار شدن به کمردرد تا بهبود کامل کمردرد از رانندگی دوری کنین.

 

اگه بعد از این فعالیتا کمردردم خوب نشد، چه کنم؟
در بیشتر موارد خوب می شه. اگه نشد، مریض باید واسه بررسیای تخصصی مراجعه کنه. اقدامایی که در مرحله اول لازم نبود در این مرحله انجام می شه. اما اگه درد مریض کم شد، واسه مریض فیزیوتراپی درخواست می شه. بعضی از بیماران اعتقادی به فیزیوتراپی ندارن، درحالیکه این تصور اشتباهه. نباید فقط در مدت جلسه فیزیوتراپی تمرین کنیم بلکه باید حرکات درست رو از متخصص فیزیوتراپی بیاموزیم و اون حرکتا رو شب و روز در منزل انجام بدیم. در این صورت نتیجه فیزیوتراپی رو می بینیم و به اون باور هم پیدا می کنیم.
 

دلیل کمردرد؛ دیسک یا سیاتیک؟
این جمله رو از خیلی از بیماران در مطب می شنویم. اونا سردرگم ان. سیاتیک نام یه عصبه. در بیرون زدگی دیسک بین مهره ای از بین مهرهای کمر (که می تونه به دلیلای مختلفی باشه) به ریشه های عصب سیاتیک (در ناحیه کمر) فشار وارد می شه. در نتیجه مریض دچار درد عصب سیاتیک می شه. اگه مریضی این دو کلمه رو پشت سر هم از پزشکان می شنوه، باید بدونه معنی هر دو کلمه یکیه. البته باید عرض کنم فتق دیسک کمر فقط یکی از دلیلای کمردرده.
 

باید بیماران گرفتار به فتق دیسک رو جراحی کرد؟
در مواردی که ضرورت علمی داره، یعنی کمتر از ۵ درصد موارد، باید اونا رو جراحی کرد. جراحی غیرضروری، اثر داغون کننده تری بر درد مریض داره. جراحی حتما باعث بهتر شدن نمی شه. از نظر علمی بهتره به دیسک بین مهره ای مریض فرصت بدیم به صورت طبیعی و خود به خود بهبود یابد. البته تاکید می کنم بعضی وقتا هم وضعیت فتق دیسک مریض به صورتی هستش که جراحی فوری ضرورت پیدا میکنه.
 

کمردرد پیشگیری هم داره؟
از نظر علمی، روش پیشگیرانه صددرصدی موجود نیس اما اصلاح روش زندگی، روش راه رفتن، روش نشستن، رانندگی یا بلند کردن بار باید به افراد آموزش داده شه. در بعضی از کشورها واسه بیماران دوره های آموزشی می ذارن. عکسا و روشای بسیاری همراه با آموزشای تصویری هست که آموختن و تمرین اون می تونه به ما در پیشگیری از کمردرد کمک کنه.



.

منبع :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *